Uitgangspunten

Filosofie als vrije ruimte

In een filosofisch gesprek met kinderen staat een meerduidige vraag ter discussie, dat wil zeggen: een vraag waarop meerdere antwoorden mogelijk en verdedigbaar zijn. De meerduidige vraag die aan de orde is, is te verbinden met onderliggende morele waarden, mensbeelden, zijns- of kennisopvattingen. Vragen als: mag je dieren eten, zijn mensen goed, bestaan getallen en wanneer kun je zeggen dat je iets zeker weet, zijn hier illustratief.

Over de betreffende vraag wordt een open discussie gevoerd: er gelden geen vooropgestelde waarheden. In principe mag alles worden ingebracht in het gesprek: ook gezichtspunten die voor afwijkend, immoreel of ouderwets doorgaan zijn welkom. Filosofie biedt een vrije denk- en spreekruimte.

Kinderen worden uitgenodigd voor of tegen ingebrachte gezichtspunten te argumenteren en hun eigen argumenten aan de kritiek van anderen te toetsen.

Deelnemers nemen samen verantwoordelijkheid voor een collectief denkproces. Niet competitie, maar samenwerking is de leidraad.

Het opheffen van meningsverschillen (overeenstemming bereiken) is niet het hoogste doel. Wel is het denkbaar dat de groep aan het eind van een gesprek beslist dat de ene opvatting op basis van argumenten voorlopig te verkiezen is boven de andere.